Jurij Ustinow: piosenka autorska

Dalekie kraje

Słowa i muzyka Aron Krupp (Арон Крупп).

Jurij Ustinow, Dalekie kraje (Дальние страны). Fragment koncertu w Centrum Pieśni Autorskiej (Центр Авторской Песни) w Moskwie

А я по вас соскучился, ребята.
Теперь пора мне о другом скучать.
Пора и мне бежать к горам горбатым
И сызнова все старое начать.

Над снегом туманы, под снегом трава.
Ах, дальние страны, ах, песен слова.
Ах, дальние страны, ах, песен слова.

Я к вам вернусь, как блудный сын из бегства,
Подальше спрятав память губ и рук.
Отказываться жалко от наследства,
Где доля для меня – Полярный круг.

А вам ещё рано меня отпевать.
Ах, дальние страны, ах, песен слова.
Ах, дальние страны, ах, песен слова.

Ещё есть сто причин, чтобы держаться
И быть хоть чуточку самим собой,
И уезжать, и по свету болтаться,
И с мельницами выходить на бой.

От старых обманов болит голова.
Ах, дальние страны, ах, песен слова.
Ах, дальние страны, ах, песен слова.

А жизнь нам всё дарит свои подарки:
Любовь, дороги, песни и друзей,
Их трудно брать, отказываться жалко,
А спрятаться – нет места на земле.

И дальние страны, и песен слова,
И птиц караваны, и в росах трава.
Любимые руки на жарком лице,
Снега и разлуки – длиннющая цепь,
Снега и разлуки – длиннющая цепь…

Февраль 1969

Stęskniłem się za wami, chłopcy.
Teraz czas zatęsknić za czymś innym.
Pora i mnie biec ku górom garbatym
I wszystko stare zaczynać od nowa.

Nad śniegiem mgły, pod śniegiem trawa.
Ach, dalekie kraje. Ach, słowa pieśni.
Ach, dalekie kraje. Ach, słowa pieśni.

Wrócę do was jak syn marnotrawny z ucieczki,
Jak najgłębiej chowając pamięć warg i rąk.
Żal odżegnywać się od spuścizny,
Gdzie moje przeznaczenie – Polarny Krąg.

Jeszcze nie pora śpiewać nad mą trumną.
Ach, dalekie kraje. Ach, słowa pieśni.
Ach, dalekie kraje. Ach, słowa pieśni.

Jest jeszcze przyczyn sto, żeby się nie poddawać
I chociaż odrobinę sobą być.
Wyjeżdżać, włóczyć się po świecie,
I z wiatrakami wchodzić w bój.

Od starych kłamstw aż boli głowa.
Ach, dalekie kraje. Ach, słowa pieśni.
Ach, dalekie kraje. Ach, słowa pieśni.

A życie wciąż daje nam swe podarki:
Miłość, drogi, piosenki i przyjaciół.
Trudno je brać, odmawiać też szkoda.
A żeby się schować – na Ziemi miejsca brak.

I kraje dalekie, i słowa piosenek,
I ptaków karawany, i trawa w rosie.
Ukochane dłonie na rozpalonej twarzy.
Śniegi i rozłąki – niekończący się łańcuch.
Śniegi i rozłąki – niekończący się łańcuch…

Luty 1969

Treści powiązane: Jurij Ustinow: piosenka autorska |  Katalog piosenek Jurija UstinowaPlamka słonecznego światła  | Album rodzinnych fotografii | Rondo dla Koriażki | Wrogowie TropyDusze zabawek | Bez melodii: 1/ 2/ 3/
Linki zewnętrzne: Ostatnie konto Jury na Telegramie | „За того парня” – blog poświęcony Tropie na livejournal.com | Archiwum filmów TROPY na YouTube | Archiwum utworów w wykonaniu Jurija Ustinowa u Iriny Slesariewej (Ирина Слесарева) | Wiersze i słowa piosenek Jurija Ustinowa na bards.ru | „Niezamietki” – twórczość literacka Jurija Ustinowa na samlib.ru | Obszerne archiwum tekstów piosenek Jury na bard.ru | Teksty piosenek na lib.ru