Jurij Ustinow: piosenka autorska

Nie wiem, czemu jest mi tak smutno,
A może wiem, ale nie powiem.
Niech czerwcowe deszcze rozpierzchną się po chodnikach,
Po których ja samotnie brodzę.
I sama rodzi się ta piosenka,
Z pragnień, i z moich kroków.
Niech dowie się o tobie cała, ogromna planeta –
Starczy jej dla pieśni słów.

Na mojej twarzy rzadkie krople.
Chmury suną nad miasta.
Cały mój skarb – dwie ostatnie kopiejki –
Oddałbym teraz za twój głos.
I sama rodzi się ta piosenka,
Z pragnień, i z moich kroków.
Niech dowie się o tobie cała, ogromna planeta –
Starczy jej dla pieśni słów.

luty 1973