Jurij Ustinow: piosenka autorska

Był żagiel, o świcie, wyłonił się z nocy.
Był żagiel, nie na prawdę, między wierszami.
I cudaczyły dzwoniące strumyki
Na wypukłych, zielonych wyspach.

Nie mogę do bajki nawet na minutkę, wcale,
Dane mi widzieć ten brzeg tylko przez chwilę.
I biegną ku mnie na spotkanie dawni przyjaciele,
Ciągle tacy sami. I nigdzie przed nimi się nie ukryjesz.

Niech odejdą obce głosy,
Niech znikną wskazówki zegarów.
Ja zostaję do samego końca
Na kopułach zielonych wysp.

1971