Jurij Ustinow: piosenka autorska

Сегодня нету книг,
А завтра музыки не будет.
Но все равно горят огни:
Впотьмах друг друга ищут люди
И находят.

Стают огоньки,
На смену новые возникнут,
И мычанье вместо музыки,
Ладони вместо книги,
И не вспомнить…

А вот они, спички,
А вот береста,
И в черных кустах
Забытье и прощенье.
Но вспыхнет огонь
Я сыграю „с листа”
Забытую песнь возвращенья
Вращенья сухого листа.

Пока горит костер,
Узнаем лица и запомним.
Не беда, что голос стерт,
Зато наш круг уже заполнен,
И надолго,
И надолго.

Февраль 1979

Dziś nie ma książek,
A jutro nie będzie muzyki.
Pomimo to ognie płoną:
W ciemnościach ludzie szukają się nawzajem i znajdują.

Wypalą się ogniki,
W ich miejsce rozbłysną nowe,
I ryczenie zamiast muzyki,
Dłonie zamiast książki,
I nie mogę sobie przypomnieć…

A oto zapałki,
A to kora brzozowa,
I w czarnych zaroślach
Zapomnienie i przebaczenie.
Ale ogień zapłonie,
Zagram „z kartki”
Zapomnianą pieśń powrotu
Wirowania suchego liścia.

Dopóki płonie ognisko,
Poznamy twarze i zapamiętamy.
To nic, że głos zdarty,
Za to nasz krąg jest już pełen,
I na długo,
I na długo.

Luty 1979