Karawela


Серая мгла редела,
Ветер листал волну.
Шла моя каравелла
В сказочную страну.
Шла моя каравелла
В сказочную страну.
Было компасом сердце,
Было тепло огней.
Вечное лето – Детство
Ветер дарило ей.
Вечное лето – Детство
Ветер дарило ей.
Снова бегу на берег.
Утро мое, прости:
Больше никто не верит
Песням моим простым.
Больше никто не верит
Песням моим простым.
Январь 1973
Szara mgła rzedła,
Wiatr szeleścił kartkami fal.
Szła moja karawela
W bajkowy kraj.
Szła moja karawela
W bajkowy kraj.
Kompasem było serce,
Grzało ciepło ognisk.
Wieczne lato – Dzieciństwo
Wiatr darowało jej.
Wieczne lato – Dzieciństwo
Wiatr darowało jej.
I znowu na brzeg biegnę.
Poranku, wybacz mi:
Już nikt nie wierzy
Moim prostym piosenkom.
Już nikt nie wierzy
Moim prostym piosenkom.
Styczeń 1973

Treści powiązane: Jurij Ustinow: piosenka autorska | Katalog piosenek Jurija Ustinowa | Plamka słonecznego światła | Album rodzinnych fotografii | Rondo dla Koriażki | Wrogowie Tropy | Dusze zabawek | Bez melodii: 1/ 2/ 3/
Linki zewnętrzne: Ostatnie konto Jury na Telegramie | „За того парня” – blog poświęcony Tropie na livejournal.com | Archiwum filmów TROPY na YouTube | Archiwum utworów w wykonaniu Jurija Ustinowa u Iriny Slesariewej (Ирина Слесарева) | Wiersze i słowa piosenek Jurija Ustinowa na bards.ru | „Niezamietki” – twórczość literacka Jurija Ustinowa na samlib.ru | Obszerne archiwum tekstów piosenek Jury na bard.ru | Teksty piosenek na lib.ru
