Jurij Ustinow: piosenka autorska

Ровный стук над нашим домом
Слышу ночи напролет.
Это белая ворона
Звезды черные клюет.
Это белая ворона
Звезды черные клюет.

Только это все без толку:
Все равно мне не заснуть.
Вот возьму свою двустволку
И пальну куда-нибудь.

И, нечаянно проснувшись,
Вдруг увижу – что за вздор? –
Как ворона, поперхнувшись,
Упадет на задний двор.

1959

Równomierny stukot nad naszym domem
Słyszę przez całą noc.
To biała wrona
Czarne gwiazdy dziobie.
To biała wrona
Czarne gwiazdy dziobie.

Tylko, że to wszystko bez sensu:
Wszystko jedno, i tak nie mogę zasnąć.
Wezmę swoją dubeltówkę
I wypalę byle gdzie.

I, niechcący obudziwszy się,
Nagle zobaczę – co za bzdura? –
Jak wrona, zakrztusi się w pół słowa,
I spadnie na tylne podwórko.

1959 (Jura ma 13 lat)