Jurij Ustinow: piosenka autorska

Это я нарисовал, это – лес,
А в лесу твоих следов полно,
Я пройду его насквозь весь,
И рассказ свой назову сном.
Я пройду его насквозь весь,
И рассказ свой назову сном.

И пускай он будет вкривь, скочь,
Дальней свежестью лесов смят.
Рассказать вам, как молчит ночь,
Не хватает голосов дня.

Темно-синим выгнут лес вдаль.
До конца моих живых дней.
Ты мне ягодку еще дай,
Ничего не объясняй мне.
Ты мне ягодку еще дай,
Ничего не объясняй мне.

Начало 1977

To ja narysowałem: to jest las,
A w lesie twoich śladów pełno,
Przejdę go całego na wskroś,
I swoje opowiadanie nazwę snem.
Przejdę go całego na wskroś,
I swoje opowiadanie nazwę snem.

I niech będzie ze wszystkich stron
Daleką świeżością lasów zmięty.
By opowiedzieć wam jak milczy noc,
Nie wystarczy głosów dnia.

Ciemno-niebieskim las wygięty w dal.
Do końca moich życia dni.
Ty mi jagódkę jeszcze daj,
Niczego mi nie objaśniaj.
Ty mi jagódkę jeszcze daj,
Niczego mi nie objaśniaj.

Początek 1977